Ik, inspiratie en materiaal: werk ontstaat uit de samenwerking van deze drie.
En ik vind dat net als in het leven: Ik ben er als mens. Er is mijn ziel en de verbondenheid met het Al.
En er zijn mijn omstandigheden en die van de Aarde.
Vanuit dit geheel schep ik mijn leven, geef ik vorm aan mijn werk.

Het doorleefde vind ik meestal prachtig.

Dus wat mijn keramiek betreft, mijn koppen zijn bijna altijd van oudere mensen.
Zij hebben vreugde meegemaakt en ook lijden.
Dat lijden zien we liever niet, maar ik maak het wel zichtbaar.
Voor mij is een kop klaar, als ik er zelf door word ontroerd, als liefde in mijn hart stroomt.
Die liefde laat ik vrij.
Die gaat wel ergens heen waar die nodig is. Daarvan ben ik heilig overtuigd.

Op mijn schilderijen gebruik ik af en toe vergankelijk materiaal.
Alles mag op zijn tijd verdwijnen.
Ik geloof,  dat het nieuwe wat daarna komt, altijd een kans in zich herbergt tot verdere ontwikkeling naar het uiteindelijke doel: zijn in onvoorwaardelijke liefde.